Katedra jest siedzibą katolickiego biskupa diecezjalnego w Szwecji i zarazem kościółem parafialny parafii św. Eryka w Sztokholmie. Jest położona przy w dzielnicy Södermalm. Katedra św. Eryka jest niewielką jednonawową budowlą. Po raz pierwszy była konsekrowana w 1892 przez biskupa Alberta Bittera, wikariusza apostolskiego na Szwecję. W 1983 przeszła gruntowna rozbudowę według projektu architekta Hansa Westmana, po czym była konsekrowana po raz drugi. 8 czerwca 1989 roku w murach katedry gościł papież Jan Paweł II. W 1998 roku diecezja sztokholmska otrzymała po raz pierwszy w swej historii szwedzkiego biskupa.

Katedra jest zbudowana w stylu neoromańskim. Jej fasadę z portalem i ozdobną rozetą zdobią niewielkie (27 m wysokości), betonowe wieżyczki. Główna ściana katedry ma trzy wąskie okna, skomponowane z okien wyburzonej absydy. Przedstawiają one kolejno: ustanowienie apostoła Piotra pasterzem kościoła oraz (w dolnej części) Jezusa jako Dobrego Pasterza, Ukrzyżowanie i Zwiastowanie oraz (w dolnej części) herb donatora Claesa Lagergrena i Nawrócenie św. Pawła. W katedrze znajdują się także wczesnorenesansowy krucyfiks, relikwie św. Eryka, św. Ansgara apostoła Północy, św. Bartłomieja i szwedzkiej błogosławionej, Elisabeth Hesselblad.

Nabożeństwa sprawowane w katedrze odzwierciedlają wieloetniczny charakter społeczności katolickiej w Sztokholmie i całej Szwecji. Msze są odprawiane (o różnych godzinach) w następujących językach: włoskim, łacińskim, szwedzkim, chorwackim, hiszpańskim, polskim oraz słoweńskim. Ogólna liczba miejsc w katedrze to około 600.